apotyposi

 

ΟΔΟΣ: Μητροπολίτου Αλεξάνδρου Λάσκαρη

Αλέξανδρος ο Λάσκαρις,

Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης

 (1864-1869).

 

 «O Αλέξανδρος [έκαμε] τις θεολογικές σπουδές <του> στη Ρωσία …      … Ο Αλέξανδρος στην αρχή χρημάτισε γραμματεύς της Ι. Συνόδου, έπειτα καθηγητής της Θεολογίας και σχολάρχης της Μεγάλης του Γένους Σχολής. Στα 1864 έγινε μητροπολίτης Σισανίου και εποίμανε την επαρχία περίπου πέντε έτη, από Μάιον του 1864 έως τέλους Απριλίου 1869, οπότε απέθανε στη Σιάτιστα. Ο θάνατός του οφείλεται κατ’άλλους σε προσβολήν οξείας νόσου, κατ’ άλλους δε σε δηλητηρίαση από μέρος των υπηρετών του κατά υποκίνηση των εχτρών του. …

Του Αλεξάνδρου κάμνουν στη Σιάτιστα πολύ εύφημη μνεία για τον θερμουργό χαρακτήρα του, για το ατρόμητο αυτού απέναντι των Τούρκων …

        ... Η παράδοση αναφέρει ότι κάποτε περνούσε την αγορά κηδεύοντας κάποιον νεκρό και, όταν είδε τους Κονιάρους που βρίσκονταν εκεί, γιατί ήταν ημέρα αγοράς, να κάθονται στα κιπέγκια[1] των εργαστηρίων αδιάφοροι, δεν κρατήθηκε, ύβρισεν αυτούς και με την ποιμαντορική του ράβδο κτύπησεν έναν, λέγοντας ότι στο λείψανο πρέπει να προσηκώνονται[2]. 

Ο Αλέξανδρος εκτιμούσε πολύ εκείνους που είχαν πραγματική μόρφωση. Τούτο μαρτυρεί το ενδιαφέρον που έδειχνε για την Ελληνική Σχολή, που είχε χάσει την αρχαία της αίγλη το 1867, και η προσπάθειά του να επαναφέρει στη Σιάτιστα τον Αθανάσιο Αργυριάδη, που τότε δίδασκε στη Σμύρνη…».*

ΠΗΓΕΣ

*Αποσπάσματα από το βιβλίο του Φιλίππου Ζυγούρη, Ιστορικά σημειώματα περί Σιατίστης και λαογραφικά αυτής, σελ. 179.

Απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Σιάτιστας με αριθμό 263/90


[1] Κάθονταν στα κιπέγκια: κάθονταν εκεί που καταλήγουν τα κιπέγκια, στην προεξέχουσα βάση του παράθυρου.

[2] Προσηκώνομαι, σηκώνομαι από τη θέση μου σε ένδειξη σεβασμού.

Φωτογραφία: από το βιβλίο  Η Επισκοπή - Μητρόπολη Σισανίου και Σιατίστης του  Αναστασίου Δάρδα.